تبلیغات
پل صراط

پل صراط
نماز جماعت پیروان من ، تجسم و نمایشی از صفوف فرشتگان است. پیامبر اکرم (ص) 
نویسنده سایت گیزمیز
تحلیل آمار سایت و وبلاگ
چن سالته؟
چقد به ارزش های دینی اعنقاد داری ؟







صفحات جانبی

خداوند ان‌شاءاللَّه سال جدید را بر همه‌ى شما دوستان، برادران و خواهران و همچنین بر خانواده‌ها و كسانتان مبارك كند. امیدواریم كه سال جدید ان‌شاءاللَّه براى همه‌ى شما و براى ملت ایران سال پربركت و شیرینى باشد. البته بخشى از این به عهده‌ى خود ماست؛ ما هستیم كه با رفتار و جهتگیرى‌هاى خودمان، زندگى را مبارك میكنیم یا نامبارك میكنیم. یعنى ...


            
بسم‌اللَّه‌الرّحمن‌الرّحیم‌

 
خداوند ان‌شاءاللَّه سال جدید را بر همه‌ى شما دوستان، برادران و خواهران و همچنین بر خانواده‌ها و كسانتان مبارك كند. امیدواریم كه سال جدید ان‌شاءاللَّه براى همه‌ى شما و براى ملت ایران سال پربركت و شیرینى باشد. البته بخشى از این به عهده‌ى خود ماست؛ ما هستیم كه با رفتار و جهتگیرى‌هاى خودمان، زندگى را مبارك میكنیم یا نامبارك میكنیم. یعنى آنچه كه سرنوشت نهائى انسان را تنظیم میكند، انتخاب خود انسان است. خداى متعال این توانائى را به ما داده كه انتخاب كنیم؛ «و هدیناه النّجدین»؛(1) دو راه را به ما نشان داده كه انتخاب كنیم. البته گاهى شرائط جورى است كه انتخاب براى انسان آسان است، گاهى انتخاب سخت است؛ ولى به هر حال باید در همه‌ى امور انتخاب كرد.

 
اینكه در سوره‌ى مباركه‌ى حمد، هر روز بارها تكرار میكنیم «اهدنا الصّراط المستقیم»،(2) نشان‌دهنده‌ى این است كه صراط مستقیمى كه در پیش گرفته‌ایم - فرض این است كه مثلاً شناختیم و در پیش گرفتیم - هر لحظه به دوراهى‌هائى میرسد. یعنى اینجور نیست كه یك تونلى باشد كه وقتى انسان داخل آن رفت، دیگر همین طور تا آخر تضمین شده باشد - مثل خط آهن - نه، دوراهى‌هاى متعددى، سه‌راهى‌هاى متعددى سر راه وجود دارد كه باید دید، شناخت، فهمید و قدم در راه درست گذاشت. این «اهدنا» كه هر روز تكرار میكنیم، یعنى امروز هم «اهدنا»، فردا هم «اهدنا»، پس‌فردا هم «اهدنا»؛ در این قضیه هم «اهدنا»، در آن قضیه هم «اهدنا».

 
كار را هم خیلى نمیخواهیم نشدنى و سخت بگیریم؛ نه. خداى متعال بیّنات را در مقابل همه قرار داده؛ «ذلك ان لم یكن ربّك مهلك القرى بظلم و اهلها غافلون».(3) اینجور نیست كه اگر ما وسیله‌ى هدایت در اختیار نداشته باشیم و احیاناً حركتمان درست نبود، خداى متعال ما را مؤاخذه كند یا عذاب كند یا چه كند؛ نه، وسیله‌ى هدایت را هم خداى متعال در اختیار میگذارد. البته مواردى هم هست كه از این قاعده‌ى كلى استثناء است، لیكن عادتاً اینجور است؛ هدایت الهى هست.

 
نوروز هم، یعنى نو شدن سال - حالا اسمش را هرچه بگذاریم؛ كه خب، نوروز اسم مناسبى است - چیز خیلى خوبى است. در حركت زندگى، مقطع قرار دادن خیلى خوب است. اگر زندگى همین طور یكنواخت ادامه پیدا كند و انسان به مقاطع جدید نرسد، قاعدتاً به فكر نوسازى و نوآورى نخواهد افتاد. مقطع قرار دادن در حركت عمر و مسیر عمر، یكى از فوائدش همین است كه انسان میگوید خب، این سال كهنه شد، تمام شد، حالا شد سال نو؛ سال نو هم كار نو، فكر نو، همت نو و انگیزه‌ى نو را قهراً با خودش همراه مى‌آورد؛ همچنان كه رسم است بین ما و بین دیگر مردم دنیا كه وقتى سالشان نو میشود، لباسها را نو میكنند، خانه را نو میكنند؛ كه خب، بین ما خانه‌تكانى و اینها معمول است؛ دیگران هم ظاهراً این چیزها را دارند. پس نوروز یك مقطع جدیدى است.

 
جدید بودن مقطع این فایده را دارد كه انسان این فرصت را پیدا میكند كه به كارهاى گذشته و آینده‌ى خود فكر كند؛ یعنى بگوید خب، حالا این سالى كه گذشت، ما این اشكالات را داشتیم؛ از این سال شروع كنیم درست كردن، اصلاح كردن. در همه‌ى امور زندگى، این معنا مى‌آید.

 
به نظر من اولى‌ترین نقطه‌اى كه انسان خوب است به فكر بیفتد، رابطه‌ى خودش با خداست. اول سال كه میشود، آدم فكر كند كه خب، سال گذشته و قبلش هر جور بود، گذشت؛ الان یك مقطع جدیدى است؛ یك رابطه‌ى جدیدى با خداى متعال تعریف كنیم؛ هم در جنبه‌هاى ایجابى، هم در جنبه‌ى نفى‌اى. جنبه‌ى نفى‌اى یعنى گناه. انسان به بعضى گناه‌ها عادت كرده؛ لذا اهمیت آنها را درك نمیكند. اگر انسان یك تأمل بكند، اینها را در رفتار خودش، در عمل خودش متوجه میشود. البته انسان به خودش حسن‌ظن دارد. معمولاً انسان با خودش كمتر سوءظن پیدا میكند. این گرفتارى بنى‌آدم است كه كارهاى خودش را توجیه میكند؛ لیكن اینجور هم نیست كه نشود، خداى متعال با ما احتجاج كند. بنابراین حجت بر ما تمام است. دقت بكنیم، پیدا میكنیم.

 
در قلب انسان و در روح و وجدان انسان یك باطنى وجود دارد كه او معمولاً با خود ما صادق است. ولو ظواهر قلب، ما را فریب میدهد، اما باطن قلب با ما صادق است. امام (رضوان اللَّه علیه) یك وقتى فرمودند: من در فلان قضیه، در باطن قلبم هم ناراحت نمیشوم. واقعاً همین جور است؛ قلب یك باطنى دارد كه ما كمتر به آنجا سر میكشیم. اگر انسان به آنجا سر بكشد، خودش را در مقابل خود افشاءشده مشاهده میكند.

 
خب، انسان به بعضى گناه‌ها عادت كرده، بعضى گناه‌ها را كوچك شمرده و به آنها تن داده. سال نو یكى از كارهائى كه میشود كرد، همین است؛ آدم ببیند چطور میشود گناهان را كم كرد؛ یعنى بنویسند.

 
پارسال یا پیرارسال بود كه من شرح حال شهید افشردى (باقرى) را میخواندم - به نظرم شرح حال ایشان یا یكى دیگر از همین شهدا بود - در آنجا ذكر شده بود كه ایشان هر روز خطاهاى خود را مینوشته؛ همین كه در توصیه‌ى علماى اخلاق و در توصیه‌هاى بعضى از احادیث و اینها هم هست كه خطاهاى خودتان را بنویسید، هر شب خودتان را محاسبه كنید. او این چیزها را روى كاغذ مینوشته. ماها رومان نمیشود خودمان بنویسیم، روى كاغذ بیاوریم، علنى كنیم؛ ولو بین خودمان و كاغذ. او در یادداشتهاى خود نوشته بود كه مثلاً من شب دیدم امروز این چند تا گناه را انجام دادم.

 
این محاسبه‌ى نفس، خیلى چیز خوبى است. انسان باید خود را محاسبه كند، بعد یكى یكى از انجام گناهان خود كم كند. ما به بعضى از گناه‌ها عادت كرده‌ایم - گاهى انسان پنج تا، شش تا، ده تا گناه را عادت كرده - همت كنیم اینها را یكى یكى كنار بگذاریم؛ این نقاط ضعف را یكى یكى كم كنیم.

 
در جنبه‌ى ایجابى هم همین جور. به نظر من اگر چنانچه شروع اهتمام از خودِ همین نماز باشد - چون نماز خیلى مهم است - این خیلى كارگشاست. انسان نماز را خوب بخواند، با توجه بخواند، حضور قلب داشته باشد. حضور قلب یعنى انسان از آنچه كه میگوید و آنچه كه در ذهنش میگذرد و بر زبانش جارى میشود، غافل نباشد؛ اینجور نباشد كه نفهمد. مثلاً من كه حالا دارم با شما حرف میزنم، خب، شما مخاطبید. انسان توجه دارد كه یك مخاطبى دارد و دارد گوش میكند و دارد حرف میزند. در نماز هم همین جور باشد؛ یك مخاطبى داشته باشیم، با او حرف بزنیم. من حتّى عرض میكنم اگر كسى معناى نماز را هم نداند، اصلاً هیچ نداند معناى این عبارات چیست، اما همین قدر بداند دارد با یكى حرف میزند، دارد با خدا حرف میزند، این قضیه انسان را نزدیك میكند - «قربان كلّ تقىّ»(4) - این خودش مقرب است؛ تا اینكه حالا مثل ماها كه معنایش را میدانیم و تفسیرش را میدانیم و چندین كتاب درباره‌اش خوانده‌ایم، اما وقتى كه نماز میخوانیم، بالمرّه یادمان میرود كه چه كار داریم میكنیم. به قول صائب - حالا شعرش یادم نمى‌آید، اما مضمونش این است - غیر از خدا كه به یادت نمى‌آید، هر چى دیگر توى نماز یادت مى‌آید؛ گم كرده باشى، پیدا میكنى.

 
نماز خوب است؛ حضور قلب در نماز - یعنى توجه به اینكه داریم حرف میزنیم، مخاطبى داریم - شروع خوبى است؛ نماز اول وقت همین جور؛ نماز به جماعت همین جور؛ نوافل همین جور؛ این فهرست را میشود انسان ذره ذره در زندگىِ خودش وارد كند. اگر همت كنیم، بالاخره سال نو میتواند این مباركى‌ها را ان‌شاءاللَّه با خودش داشته باشد.

 
البته غیر از این چیزها هم هر كدام از ماها - من، شماها - یك كارى داریم، یك شغلى داریم، یك جریان ویژه‌اى در زندگى خودمان داریم؛ آن را هرچه بهتر انجام دهیم، دقیق‌تر انجام دهیم، سعى كنیم ان‌شاءاللَّه خدائى‌ترش كنیم، طبعاً آثار بیشترى خواهد داشت.

 
ان‌شاءاللَّه خداوند به همه‌ى شماها خیر بدهد، كمكتان كند و ان‌شاءاللَّه سال را به همین معنا كه عرض كردیم، بر همه‌ى ما و شما و ملت ایران مبارك كند.

 
   والسّلام علیكم و رحمةاللَّه

1)
بلد: 10
2)
فاتحه: 6
3)
انعام: 131
4)
نهج‌البلاغه، حكمت 134
                                                                                                                              منبع:sagiya7.blogfa.com



[ شنبه 28 بهمن 1391 ] [ 04:29 ب.ظ ] [ محسن ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

با سلام خدمت مسلمانان و نمازگزاران عزیز.

نماز چشمه ی جوشان معرفت است، نماز سكوی اعتلا وعروج انسان است، نمازپیام مكتب ستون دین وقله ی بالندگی است، نماز درس خاك طبعی وفروتنی وبریدن از منیت هاست، نماز كلاس درس وكتاب هستی است، نماز نیاز همیشه ی انسان به شكفتن است.

انشاءالله نماز هایتان مورد درگاه حق تعالی قرار گیرد.

« یا علی »
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :